Jako administrator przygotowujesz środowisko dla całej organizacji. Zarządzasz dostępem, konfigurujesz projekty, dbasz o wiedzę i podłączasz źródła danych. Czytaj od początku lub otwórz potrzebny obszar administracji.
Wszystko, czego potrzebujesz. W przejrzystej kolejności.
Korzystasz z Edmunda po raz pierwszy? Zacznij od pierwszych kroków, a potem przejdź do pracy z czatem. Jeśli szukasz konkretnej procedury, otwórz od razu jej rozdział.
Poznaj sposób pracy Edmunda z wiedzą o Twoim urządzeniu i dowiedz się, od czego zacząć.
Edmund to asystent dla pracowników zakładu. Zapytaj go o maszynę, a przeszuka wiedzę o tej konkretnej maszynie: jej instrukcje, rysunki, programy PLC, historię konserwacji i podłączone dane. Odnośniki w odpowiedzi prowadzą do wykorzystanych materiałów.
Każda maszyna lub linia produkcyjna może być jednym projektem. Projekt gromadzi wiedzę o maszynie i jej czaty, dlatego pytasz w kontekście urządzenia, przy którym pracujesz. Otwórz właściwy projekt z listy albo zeskanuj jego kod QR. Wyszukiwanie projektu i kod QR.
Skąd pochodzą odpowiedzi
Dokumenty: instrukcje, rysunki, katalogi części i inne pliki.
Programy PLC i robotów: logika sterowania maszyny, w której można znaleźć powiązane sygnały i fragmenty programu.
Podłączone bazy danych: dostępne dane, na przykład stany magazynowe, części i rejestry awarii.
Jak z niego korzystać
Zadawaj pytania zwykłym językiem na czacie. Asystenci wyszukiwania Edmunda przeglądają dostępne źródła, a Ty widzisz postęp wyszukiwania. Odpowiedź może zawierać odnośnik do źródła: odnośnik do konkretnego dokumentu lub wpisu. Wynik z bazy danych może mieć postać tabeli. Odpowiedź możesz ocenić kciukiem w górę lub w dół.
Jeśli wiedza projektu nie wystarcza, dodaj oznaczenie urządzenia lub usterki i poproś o odnalezienie konkretnego źródła. O brakującej instrukcji, rysunku lub wpisie poinformuj osobę odpowiedzialną za wiedzę o maszynie.
Jesteś tu pierwszy raz? Zacznij od logowania i otwarcia projektu. Następnie zadaj jedno konkretne pytanie i przeczytaj odpowiedź wraz z jej źródłami.
Administrator · Pierwsze kroki
Logowanie i zaproszenie
Przyjmij zaproszenie i zaloguj się służbowym adresem e-mail i hasłem albo służbowym kontem Microsoft.
Pierwszy dostęp z zaproszenia
Administrator wysyła zaproszenie na służbowy adres e-mail. Otwórz wiadomość i skorzystaj z jej linku. Przy pierwszym logowaniu hasłem ustaw własne hasło zgodnie z instrukcjami. Jeśli link wygasł lub wiadomości nie ma także w spamie, poproś administratora o nowe zaproszenie.
Zaproszenie jest ważne tylko przez 24 godziny. Po tym czasie poproś administratora o ponowne wysłanie zaproszenia i użyj nowego linku.
Logowanie adresem e-mail i hasłem
W polu Adres e-mail wpisz służbowy adres, na który wysłano zaproszenie, a w polu Hasło swoje hasło.
Kliknij Zaloguj się. Jeśli uwierzytelnianie dwuskładnikowe jest włączone, wykonaj dodatkową weryfikację.
Jeśli nie pamiętasz hasła, użyj linku Nie pamiętasz hasła? i postępuj zgodnie z wiadomością e-mail.
Samo logowanie nie przyznaje dostępu do nowych projektów. Administrator zarządza dostępem przez zespoły. Po zalogowaniu skonfiguruj język i zabezpieczenia konta.
Administrator · Pierwsze kroki
Ustawienia osobiste i zabezpieczenia
Język interfejsu i ustawienia logowania znajdują się na Twoim koncie.
Otwórz menu profilu
Kliknij swój profil na dole lewego menu. Menu zawiera wybór wyglądu, ustawienia konta, politykę prywatności i wylogowanie. Z tego menu przejdziesz do kolejnych kroków.
W menu profilu wybierz wygląd Systemowy, Ciemny lub Jasny. Wygląd systemowy odpowiada ustawieniom urządzenia. Nie musisz w tym celu otwierać ustawień konta.
Karta Przewodnik po produkcie pozwala włączyć lub wyłączyć podpowiedzi dotyczące funkcji Edmunda. Jeśli dopiero poznajesz aplikację, użyj przełącznika, aby ponownie włączyć przewodnik.
Adres logowania w sekcji Informacje o koncie jest tylko do odczytu. Pod pozycją Hasło otwórz Zmień hasło i postępuj zgodnie z formularzem. Przy Microsoft SSO logowaniem zarządza konto firmowe.
Niżej na stronie sekcja Uwierzytelnianie dwuskładnikowe pokazuje stan dodatkowej weryfikacji logowania. Jeśli jest Nieaktywne, wybierz Skonfiguruj i przejdź przez kreator. Kody odzyskiwania przechowuj bezpiecznie; nie udostępniaj ich w czacie ani dokumentacji.
W menu profilu znajduje się również Polityka prywatności. Otwórz ją, aby poznać zasady przetwarzania i ochrony danych osobowych. Do informacji możesz wrócić w każdej chwili z tego samego menu.
Ponownie otwórz profil na dole lewego menu i wybierz Wyloguj się. W ten sposób zakończysz pracę na swoim koncie, szczególnie na współdzielonym komputerze.
Otwórz Preferencje konta i znajdź kartę Zalogowane urządzenia. Jeśli utracisz urządzenie lub chcesz zakończyć wszystkie sesje w przeglądarkach, wybierz Wyloguj się ze wszystkich urządzeń. Ta opcja kończy sesje na wszystkich urządzeniach. Aby zakończyć pracę tylko w tej przeglądarce, użyj Wyloguj się w menu profilu.
Po otwarciu projektu poznaj menu główne, ścieżkę u góry i listę czatów. Dowiesz się, gdzie zacząć i jak wrócić.
Dwa poziomy lewego menu
Lewe menu jest punktem wyjścia. Pozycje Pulpit nawigacyjny i Projekty u góry dotyczą organizacji. Pulpit nawigacyjny pokazuje podsumowanie, a lista projektów prowadzi do konkretnej maszyny.
Po otwarciu projektu pod jego nazwą znajdują się Czat, Panel projektu, Dokumenty, Logika automatyki i Dzienniki projektu. Te pozycje dotyczą wybranego projektu. Strzałka rozwija podmenu; logika automatyzacji obejmuje PLC i roboty.
Ścieżka nad treścią pokazuje bieżące miejsce, na przykład nazwę projektu i Czat. Klikalne elementy prowadzą do odpowiednich stron. Nazwa projektu tutaj i w lewym menu wskazuje maszynę, z którą pracujesz. Aby wybrać inną, ponownie otwórz Projekty.
Dokumenty: instrukcje, schematy, rysunki i inne pliki.
Logika automatyki: zaimportowane programy PLC i robotów, sygnały i zależności.
Dzienniki projektu: awarie, naprawy, regulacje i doświadczenia eksploatacyjne.
Źródła baz danych: przypisane dane, np. pozycje magazynowe lub rejestry awarii. Wynik zapytania odczytujesz w czacie jako tabelę.
Edmund przeszukuje materiały dostępne w bieżącym projekcie. Załącznik do wiadomości nie oznacza trwałego dodania pliku do wiedzy projektu. Jak otworzyć oryginalne materiały.
Administrator · Pierwsze kroki
Wyszukiwanie i otwieranie projektu
Wybierz projekt maszyny lub linii, z którą pracujesz.
Z lewego menu do projektu
Kliknij Projekty w lewym menu.
Wyszukaj nazwę maszyny lub linii. Dostępne tagi pomagają zawęzić listę. Edmund pamięta wybrane filtry tagów. Jeśli lista jest pusta, wyczyść wyszukiwanie i filtry oraz sprawdź kolejne strony.
Kliknij kartę projektu. Otworzy się Czat tego projektu; jego nazwa jest widoczna po lewej i u góry.
W panelu Filtry wybrano tag Maszyna 1. Po prawej pozostają pasujące projekty; fioletowe tagi na kartach pokazują przypisane wartości. Nazwy projektów, grup i tagów są danymi organizacji i nie są tłumaczone po zmianie języka aplikacji.
Kliknięcie karty projektu otwiera jego czat. Nazwę maszyny widać w lewym menu i w ścieżce u góry. Tutaj możesz rozpocząć nowy czat, a dokumenty i inne materiały otworzysz z menu projektu po lewej.
Zeskanuj kod QR przypisany do maszyny. W razie potrzeby zaloguj się. Kod jest skrótem do projektu i nie nadaje nowych uprawnień. Jeśli projekt się nie otwiera, przekaż administratorowi jego nazwę.
Na liście projektów otwórz ikonę QR projektu. W oknie można pobrać PDF. Umieść wydruk przy właściwej maszynie i zabezpiecz go przed zabrudzeniem.
Aby zobaczyć podsumowanie danych, otwórz Panel projektu w lewym menu. Różnicę względem całej organizacji wyjaśnia Organizacja, projekt i wiedza.
Administrator · Praca z czatem
Pierwszy czat: od pytania do odpowiedzi
W jednym czacie omawiaj jeden temat. Zadaj pytanie, poczekaj na odpowiedź i w razie potrzeby dodaj kolejne obserwacje.
Co podać w pytaniu
Pisz jak do współpracownika, który nie widzi maszyny. Podaj maszynę lub jej część, dokładny objaw i kod, poszukiwany materiał oraz oczekiwany wynik. Na przykład: „Po uruchomieniu cyklu odwijarka folii pokazuje [dokładny kod z HMI]. Znajdź jego znaczenie w instrukcji i powiązane sygnały w programie. Podaj źródła i wypisz kroki, które mogę sprawdzić”. Tekst w nawiasach zastąp rzeczywistym kodem.
Przepisuj oznaczenia alarmów wraz z literami, zerami na początku i interpunkcją. Krótkie, konkretne pytanie, na przykład „Znajdź schemat podłączenia czujnika [oznaczenie]”, może być przydatniejsze niż długi ogólny opis.
Napisz i wyślij pytanie
W projekcie otwórz Czat → Nowy czat. W polu wiadomości opisz, co chcesz ustalić. Podaj oznaczenie alarmu, objawy i okoliczności. Zamiast „Nie działa” napisz: „Owijarka zgłasza alarm folii po rozpoczęciu cyklu. Gdzie instrukcja wyjaśnia alarm i jakie powiązane wpisy są w dzienniku?”
Kliknij strzałkę Wyślij. Podczas tworzenia odpowiedzi zobaczysz postęp wyszukiwania i przycisk Zatrzymaj. Część czynności może być nieaktywna do zakończenia odpowiedzi.
Podczas generowania odpowiedzi przycisk Wyślij zmienia się w Zatrzymaj z ikoną kwadratu. Przykład pokazuje go w prawym dolnym rogu pola wiadomości.
Kliknij go, aby przerwać bieżącą odpowiedź. Nie usuwa to czatu. Wiadomość zostaje oznaczona jako zatrzymana, a aplikacja informuje, że Edmund nie może jej użyć do kolejnych odpowiedzi. Aby kontynuować, wyślij pytanie ponownie lub napisz nową wiadomość.
Przeczytaj odpowiedź i otwórz jej źródła. Następnie w tym samym polu dopisz: „Wyjaśnij punkt o czujniku” lub „Porównaj ten wpis z poprzednim podobnym zdarzeniem”. Nie musisz ponownie opisywać całej rozmowy.
Oddzielaj nowe obserwacje od przypuszczeń: „Na diagnostyce widzę teraz…”. Jeśli brakuje źródła, poproś o jego odnalezienie. Dla innej maszyny lub niezwiązanego problemu rozpocznij nowy czat w odpowiednim projekcie.
Administrator · Praca z czatem
Załączniki, zdjęcia i wprowadzanie głosowe
Dołącz materiał do pytania i wyjaśnij, na co Edmund ma zwrócić uwagę.
Dołącz plik lub zdjęcie
Kliknij spinacz Prześlij pliki, wybierz plik i poczekaj na dołączenie. Dopisz kontekst, na przykład „Zdjęcie pokazuje dzisiejszy alarm; wyjaśnij jego oznaczenie”. Sprawdź listę załączników przed wysłaniem.
Możesz też dołączyć zdjęcia HEIC / HEIF, na przykład z iPhone’a. Edmund podczas przesyłania konwertuje zdjęcia HEIC do JPEG, więc nie musisz robić tego wcześniej. Przed wysłaniem wiadomości sprawdź, czy zdjęcie zostało dołączone do czatu.
Plik możesz dodać również przez kartę Załączone pliki u góry otwartego czatu.
Otwórz Załączone pliki.
Kliknij w tej karcie strzałkę przesyłania i wybierz plik.
Poczekaj na zakończenie przesyłania. Następnie wróć do wiadomości i napisz, czego Edmund ma szukać w pliku.
Również w ten sposób powstaje tymczasowy załącznik danego czatu, a nie trwały dokument projektu.
Czytelność załącznika i kontekst czatu
Edmund pracuje przede wszystkim z tekstem czytelnym cyfrowo. W dokumencie, którego tekst można zaznaczyć i skopiować, łatwiej znaleźć dokładne nazwy i wartości. W przypadku zdjęcia lub skanu znaczenie mają rozdzielczość, ostrość i czytelność; dopisz alarm, oznaczenie części oraz informację, co chcesz ustalić.
Kontekst czatu ma ograniczoną pojemność. Duży plik, wiele załączników lub długa rozmowa mogą nie zmieścić się w całości. Jeśli Edmund nie odnosi się do potrzebnego fragmentu lub prosi o ograniczenie treści, wybierz istotne strony, podziel plik lub pytanie na mniejsze części i wskaż dokładny rozdział. Dla osobnego tematu możesz rozpocząć nowy czat.
Od tymczasowego załącznika do wiedzy projektu
Karta Załączone pliki zawiera pliki danego czatu. Dołączenie pliku do wiadomości nie dodaje go automatycznie do trwałych Dokumentów projektu. Aby korzystać z materiału w innych czatach i udostępnić go zespołowi, User expert lub administrator przesyła oryginalny plik przez Dokumenty → Prześlij dokumenty i czeka na przetworzenie. User przekazuje plik tej osobie. To osobne przesłanie, a nie automatyczne przeniesienie załącznika.
Kliknij przycisk rozpoczęcia wprowadzania głosowego. Jeśli przeglądarka poprosi o mikrofon, zezwól na dostęp do tego zadania. Przeczytaj transkrypcję, szczególnie numery alarmów, nazwy części i oznaczenia sygnałów. Popraw błędy przed wysłaniem.
Jeśli mikrofon nie działa lub otoczenie jest głośne, wpisz tekst ręcznie. Wiadomość powinna być zrozumiała bez kontekstu nagrania.
Do pytania możesz dołączyć PDF lub zdjęcie PNG, JPEG albo HEIC/HEIF zgodnie z oknem wyboru pliku. Zdjęcie HMI powinno wyraźnie pokazywać oznaczenie alarmu. Wprowadzanie głosowe działa na komputerze i telefonie. Przed wysłaniem zawsze sprawdź transkrypcję.
Administrator · Praca z czatem
Czytanie odpowiedzi, źródła i wyszukiwanie
Odnośnik do źródła prowadzi do oryginalnego materiału, na którym opiera się część odpowiedzi.
Rozpoznaj źródło w odpowiedzi
Przy niektórych stwierdzeniach znajduje się klikalna nazwa źródła, na przykład tytuł dokumentu lub wpis z datą. Może wyglądać jak mała etykieta, odnośnik w tekście albo zbiorcza etykieta z liczbą kolejnych źródeł +1. Taki odnośnik wskazuje źródło wykorzystane w odpowiedzi.
Kliknij nazwę przy stwierdzeniu, które chcesz sprawdzić. Etykieta zbiorcza najpierw pokaże kilka źródeł; wybierz konkretne. Odpowiedź nie musi być dosłownym cytatem z materiału.
Po kliknięciu odnośnika obok czatu pojawi się panel źródła. Przeczytaj oryginalną treść oraz datę, wersję i załączniki wpisu. W dokumencie sprawdź właściwą stronę i jej otoczenie. W dzienniku upewnij się, że opis dotyczy tej samej maszyny i podobnego problemu.
Zamknij panel przyciskiem Zamknij i kontynuuj w tym samym czacie. Możesz zapytać: „Wyjaśnij różnicę między cytowanym wpisem a moją sytuacją”.
Przycisk taki jak Szukam w dziennikach pokazuje działanie asystenta. Rozwiń go, aby zobaczyć dostępne szczegóły. Postęp wyjaśnia, gdzie szukano; odnośnik do źródła otwiera konkretny wykorzystany materiał.
W odpowiedzi z bazy danych przebieg wyszukiwania może również pokazywać użyte zapytanie. Sprawdź, czy odpowiada wskazanemu urządzeniu i okresowi.
Odnośnik do dokumentu otwiera odpowiednią stronę i dostępne zaznaczenie. Źródło programowe prowadzi do odpowiedniej części zaimportowanej logiki. Wynik z bazy danych może nie mieć odnośnika do dokumentu przy każdym wierszu. Sprawdź wtedy treść pytania, okres, kolumny i jednostki.
Gdy brakuje oczekiwanego odnośnika do źródła
Odpowiedź bez odnośnika do źródła opiera się na wiedzy ogólnej Edmunda. Jeśli Edmund nie cytuje oczekiwanego dokumentu, sprawdź, czy dokument został przesłany do właściwego projektu i czy zakończyło się jego przetwarzanie. Sprawdź nazwę i treść w Dokumentach; User expert lub administrator pomoże dodać materiał. Następnie wskaż w czacie dokument lub rozdział, z którego Edmund ma skorzystać.
Oceń odpowiedź kciukiem w górę lub w dół
Pod odpowiedzią są dwie ikony oceny. Kciuk w górę Dobra odpowiedź oznacza, że odpowiedź pomogła. Kciuk w dół Zła odpowiedź służy do oceny odpowiedzi błędnej, niepełnej lub nieprzydatnej. Oceń konkretną odpowiedź nad tymi ikonami.
Kliknięcie kciuka w górę lub w dół od razu zapisuje ocenę. Komentarz jest dobrowolny. Szacowany zaoszczędzony czas można podać tylko po kciuku w górę; żadna wartość nie jest wybrana z góry.
Jeśli pojawi się dodatkowy formularz, opisz, co pomogło lub co jest błędne. Przy błędzie wskaż poprawne źródło, jeśli je znasz. Aby uzyskać dalsze wyjaśnienia, zadaj kolejne pytanie w tym samym czacie.
W niektórych czatach ocena pojawia się także w panelu Jak poradził sobie Edmund? z opcjami Pomógł i Nie pomógł, jak na poniższym przykładzie. Wybierz ocenę zgodnie z rzeczywistym wynikiem.
Twoje rozmowy pozostają w Moich czatach. Udostępnione rozmowy pomagają współpracownikom.
Znajdź wcześniejszy czat
Wybierz wcześniejszy czat w Moje czaty. Jeśli go nie widzisz, użyj Wyszukaj i wpisz część nazwy lub temat. Poprzednie wiadomości i odpowiedzi pozostają dostępne, więc możesz kontynuować nowym pytaniem.
Nowy folder tworzy osobisty folder na czaty. Następna część pokazuje przenoszenie czatu przez Akcje czatu.
Nowy czat możesz też rozpocząć bezpośrednio w folderze osobistym.
Otwórz rozmowę i kliknij trzy kropki Akcje czatu obok tytułu. Takie menu jest też przy rozmowie na lewej liście. Zmień nazwę ułatwia odnalezienie rozmowy. Przenieś do folderu porządkuje ją w Twoich folderach; nie udostępnia jej innym. Usuń służy do usuwania rozmowy.
Zmiana nazwy otwiera małe okno z bieżącym tytułem. Wpisz maszynę i temat, np. „Strema 5997: odwijanie folii”, i wybierz Zapisz. Krzyżyk zamyka okno bez zapisania. Zmiana nazwy nie edytuje wcześniejszych wiadomości.
Najedź wskaźnikiem na własną wiadomość i kliknij ołówek Edytuj. Oryginalny tekst pojawi się w polu edycji. Popraw numer alarmu lub brakujący kontekst i zatwierdź przyciskiem Wyślij. Anuluj zachowa pierwotną treść.
Nowe obserwacje dodaj w kolejnej wiadomości
Edycja wcześniejszego pytania może ponownie przetworzyć następującą odpowiedź. Jeśli masz po prostu nową obserwację, dopisz ją jako kolejną wiadomość.
Jeśli Edmund generuje odpowiedź, poczekaj na jej zakończenie. Podczas generowania udostępnianie jest niedostępne.
Otwórz własny czat i kliknij Udostępnij u góry. User i User expert mogą wybrać wyłącznie Ogólne. Administrator może również wybrać Wdrożenie (Onboarding) dla rozmów wprowadzających i szkoleniowych. Potwierdź udostępnienie w wybranym folderze.
Udostępniasz oryginalny czat, a nie jego kopię. Jako właściciel kontynuujesz pracę w tym samym czacie w sekcji Moje czaty. Inne osoby z dostępem do projektu mogą czytać także nowe wiadomości, ale nie piszą w Twoim czacie.
Udostępnianie rozpoczęte przez rolę User lub User expert trwa 30 dni. Administrator może odnowić je na kolejne 30 dni, pozostawić bez automatycznego wygaśnięcia lub zakończyć. Właściciel również może zakończyć udostępnianie swojego czatu.
Gdy potrafisz już zadać własne pytanie, gotowa sugestia może ułatwić powtarzalną pracę.
Czym jest sugestia
Sugestia to przygotowane wcześniej zapytanie, które wybierasz kliknięciem zamiast ponownie wpisywać w polu wiadomości. Może zawierać złożone zadanie, często używane pytanie lub szablon z danymi do uzupełnienia. Może na przykład wyszukać podobne usterki, porównać rozwiązania i wskazać źródła. Administrator ustala nazwę, treść i dostępność. Po wybraniu przeczytaj zapytanie, w razie potrzeby dostosuj je i wyślij.
Wybierz sugestię pod logo
Na ekranie początkowym czatu pod logo Edmunda znajdują się kafelki sugestii. Wybierz temat i przeczytaj wstawione zapytanie. Gotowe zapytanie możesz od razu wysłać lub w razie potrzeby uzupełnić oznaczenie maszyny, części albo usterki.
Dostępne sugestie mogą zależeć od projektu i języka. Jeśli brakuje odpowiedniej, napisz własne pytanie; dla nowego tematu rozpocznij nowy czat.
Administrator · Praca z czatem
Analiza incydentu od początku do końca
Analiza incydentu porządkuje badanie problemu na podstawie dostępnych materiałów.
1. Otwórz analizę i opisz sytuację
Otwórz czat projektu i wybierz analizę incydentu. Ten tryb łączy objawy, materiały i kolejne ustalenia. Podaj maszynę, dokładny objaw, czas wystąpienia, stan pracy i faktycznie wykonane kontrole. Gdy danych brakuje, napisz „nie wiem”.
Pytanie do ćwiczenia: „Folia nie odwija się przy rozpoczęciu owijania. Problem pojawił się po wymianie rolki. Ekran pokazuje [dokładny alarm]. Czujnik i przewód nie zostały sprawdzone. Znajdź powiązane materiały i zapytaj o brakujące dane”. Zastąp nawiasy obserwacją. Zdjęcia dołącz spinaczem.
Zakres analizy oferuje poziomy Niski, Średni i Wysoki. Wybierz, jak szczegółowo Edmund ma zbadać problem. Sprawdź pytanie i kliknij Analizuj. Podczas generowania obserwuj postęp wyszukiwania i poczekaj na zakończenie.
Powrót do czatu opuszcza tryb przed wysłaniem. Generowanie można przerwać kwadratowym przyciskiem Zatrzymaj w polu wiadomości; pokazano go osobno w rozdziale pierwszego pytania.
Gotowa odpowiedź ma postać ustrukturyzowanej Analizy incydentu. Górny pasek pokazuje zakres, liczbę źródeł oraz czas analizy. Aktualne informacje podsumowują bieżący wniosek, możliwe przyczyny i dalsze postępowanie. Nie potwierdzają naprawy.
W przykładzie Edmund wskazuje, że przyczyna nie jest jeszcze potwierdzona. Połączył instrukcję zakładania rolki, historię awarii czujnika i dane PLC. Oddziel fakty ze źródeł od warunków faktycznie sprawdzonych na maszynie. Otwieraj nazwy źródeł przy akapitach, aby je zweryfikować.
Pod podsumowaniem są Kolejne kroki. Karta zawiera numer, tytuł, priorytet i wyjaśnienie. Tutaj pierwszy krok prosi o rzeczywisty alarm i etap sekwencji, a kolejne dotyczą rolki lub czujnika. Liczba i treść kart zależą od analizy.
Kliknięcie nie wykonuje kontroli maszyny i nie wysyła wiadomości. Przygotowuje odpowiedź w dolnym polu czatu. Dodaj własną wiadomość pozwala przekazać inne ustalenie.
Materiały źródłowe grupują ustalenia, np. PLC i dane z bazy. Rozwiń grupę, aby przeczytać treść. Brakujące informacje wskazują niepotwierdzone elementy; liczba w nawiasie określa ich liczbę.
Oddziel przypuszczenia od potwierdzonych ustaleń
W przykładzie brakuje dokładnego alarmu, etapu sekwencji, wyników kontroli i wartości na żywo. Bez nich nie można wskazać konkretnej uszkodzonej części. Brak wyników wyszukiwania w bazie nie dowodzi, że zdarzenie nie wystąpiło. Dodawaj obserwacje rozróżniające pozostałe możliwości.
Rozwiń Przebieg analizy pod wynikiem, aby zobaczyć typy przeszukanych materiałów. Poszczególne pozycje można rozwinąć dalej. Lista wyjaśnia wyszukiwanie, ale nie dowodzi poprawności wniosku. Porównuj stwierdzenia z cytowanymi źródłami.
Po wybraniu karty pojawia się Kontynuacja wybranej analizy. Rozwiń Przygotowana odpowiedź i przeczytaj instrukcję. Poniżej dodaj obserwacje; kontynuacja połączy je z przygotowanym tekstem. Nie opisuj kontroli, która nie została wykonana.
Własne notatki pozostają zachowane po wybraniu innego proponowanego kroku.
W przykładzie wskazaliśmy, że alarm, etap i ruch rolki są nadal nieznane, i poprosiliśmy o potrzebne odczyty HMI. Kontynuuj wysyła pytanie w tej samej analizie. Usuń wybrany krok usuwa wybór, a Wróć do czatu opuszcza tryb przed wysłaniem. Można też zmienić zakres dalszej analizy.
Kolejna odpowiedź ponownie zawiera aktualizację i nowe karty. Edmund dostosowuje analizę do Twoich informacji. W przykładzie wskazanie brakujących danych prowadzi do dokładniejszych pytań o odczyty HMI. To wynik rozmowy szkoleniowej, nie uniwersalna instrukcja pracy na maszynie.
Podaj rzeczywiste rezultaty w tym samym czacie. Oznacz niepotwierdzone przyczyny i poproś o podsumowanie ustaleń, prac i otwartych punktów. Analiza nie tworzy automatycznie wpisu w dzienniku; robi to User expert lub administrator.
Kontynuuj analizę, wybierając zalecany krok lub dodając własną obserwację. Otworzenie zwykłego nowego czatu rozpoczyna oddzielny czat poza przebiegiem tego incydentu. Bardziej szczegółowe wyszukiwanie może potrwać dłużej.
Przegląd łączy informacje zbiorcze z konkretnymi projektami i źródłami.
Przegląd organizacji
W lewym menu otwórz Pulpit nawigacyjny. Znajdziesz podsumowanie dostępnych projektów i wiedzy, aktywności oraz odnośniki do elementów wymagających uwagi. Zakres zależy od Twojego dostępu.
Kliknij wiersz ostrzeżenia dotyczącego dokumentów lub strzałkę po prawej. Otworzysz dokumenty odpowiedniego projektu z filtrem dopasowanym do ostrzeżenia. Na przykład ostrzeżenie o duplikatach prowadzi do listy z filtrem Status: Duplikat. Łączna liczba dokumentów nie oznacza, że wszystkie zostały poprawnie przetworzone.
Poniżej znajduje się cały przegląd wraz z dolnymi wykresami. Aby odczytać drobne wartości, otwórz powiększenie w skali 100%.
W projekcie wybierz Panel projektu. Znajdziesz wejście do czatu, własne ostatnie czaty, stan materiałów i najnowsze wpisy w Dzienniku konserwacji. Sekcja Dokumenty łączy wykres i tabelę z typami dokumentów oraz stanem przetwarzania. Kliknij wpis konserwacji, aby otworzyć oryginalny zapis.
Kliknij nazwę wpisu konserwacji albo wiersz ostrzeżenia lub strzałkę po prawej. Jeśli potrzebujesz wyjaśnienia, przejdź do czatu. Gdy szukasz konkretnego pliku lub wpisu, otwórz bezpośrednio odpowiednią listę.
Sekcja Wymaga uwagi oddziela problemy od liczników podsumowania. Przykład pokazuje 47 duplikatów dokumentów: te same pliki zostały już przesłane. Nie jest to 47 błędów przetwarzania. Kliknij wiersz ostrzeżenia lub strzałkę po prawej, aby otworzyć dokumenty odpowiedniego projektu z filtrem Duplikat.
Zadaj pytanie o dane, przeczytaj tabelę wyników, odsłoń kolejne kolumny i pobierz CSV. Projekt musi mieć przypisane odpowiednie źródło danych.
Określ zakres pytania o dane
Otwórz czat właściwego projektu. Podaj rekordy, okres i potrzebne pola. Na przykład: „Z podłączonej bazy pokaż najwyżej pięć ostatnich rekordów awarii jako tabelę ze wszystkimi dostępnymi kolumnami”. Dla jednej maszyny dodaj jej oznaczenie, a dla dokładnego okresu datę początku i końca. Kliknij Wyślij.
Przykład dalej zawiera pięć ostatnich rekordów bazy i 28 kolumn. Nie jest automatycznie ograniczony do jednej maszyny. Jeśli brakuje połączenia lub nie wiesz, z jakich danych korzysta projekt, zapytaj administratora.
Pierwszy wiersz tabeli zawiera nazwy kolumn, a kolejne wartości rekordów. Tutaj każdy wiersz danych przedstawia jedną awarię. Najpierw przeczytaj, jakie rekordy uwzględnił Edmund: pięć wyników nie jest całą historią bazy.
Przykład pokazuje lewą krawędź tabeli. Kolejne kolumny znajdują się poza prawą krawędzią. Następny szczegół pokazuje, jak odsłonić je paskiem przewijania.
Przewiń tabelę w lewo i w prawo
Przejdź do dolnej krawędzi samej tabeli, pod ostatni wiersz. Poziomy pasek przewijania ma tor i ruchomy suwak. Chwyć suwak myszą i przeciągnij w prawo, aby odsłonić prawe kolumny; przeciągnij w lewo, aby wrócić do pierwszych. Możesz też użyć poziomego gestu na touchpadzie.
Przykład zaznacza pasek przewijania przy dolnej krawędzi tabeli. Przewijanie kolumn wypróbuj bezpośrednio w Edmundzie.
Kliknij mały przycisk ze strzałką obok nazwy kolumny, np. Numer zlecenia. Tabela zostanie posortowana według tej kolumny, a strzałka pokaże kierunek. Sortowanie dotyczy wyświetlonego wyniku i nie zmienia rekordów w bazie danych.
CSV to plik danych tabelarycznych, który otworzysz w arkuszu kalkulacyjnym. Kliknij Eksportuj pod tabelą, a następnie wybierz Eksportuj CSV albo Eksportuj XLSX. Przeglądarka pobierze plik wyniku. Otwórz go w arkuszu kalkulacyjnym i sprawdź nagłówki, liczbę wierszy, okres oraz jednostki. CSV dotyczy tego wyniku zapytania; nie eksportuje automatycznie całej podłączonej bazy.
Na stronę zmienia liczbę wyświetlanych wierszy. O inne rekordy lub kolumny poproś kolejnym pytaniem, np. „Ogranicz wynik do ubiegłego tygodnia i pozostaw datę, maszynę oraz opis”. Przykład wskazuje przycisk Eksportuj otwierający menu formatów.
Kontynuuj w tym samym czacie, na przykład: „Pokaż tę tabelę jako wykres. Opisz osie, jednostki i okres”. Wskaż wartość na osi poziomej i to, co chcesz porównać. Wykres nie jest automatyczną częścią każdej odpowiedzi z bazy danych.
Porównaj legendę, osie i jednostki wykresu z tabelą. Poniższy przykład przedstawia częstotliwość i udział skumulowany. Eksportuj PNG pobiera obraz wykresu. Dane tabeli pobierz oddzielnie przez Eksportuj CSV.
Ten osobny przykład wykresu dotyczy innego zapytania i zestawienia częstości; nie jest przekształceniem pięciu wcześniejszych wierszy. Typ wykresu i dostępny eksport zależą od konkretnego wyniku.
Wyszukiwanie w bazie danych można stopniowo ulepszać. Oprócz nazw tabel i kolumn Edmund może korzystać z tekstowego opisu bazy danych. Opis wyjaśnia znaczenie danych i ich powiązania: na przykład które kolumny identyfikują maszynę lub część zamienną, w jakich jednostkach podano czas przestoju oraz jaki identyfikator łączy tabele.
Jeżeli Edmund wielokrotnie błędnie interpretuje skrót, wartość lub powiązanie, przekaż administratorowi konkretne pytanie, błędną interpretację i prawidłowe wyjaśnienie. Administrator może doprecyzować opis. Lepszy kontekst może pomóc w wyborze i wyszukiwaniu właściwych danych; nadal sprawdzaj poprawność każdej odpowiedzi na podstawie wyników.
Rola określa dostępne czynności. Zespoły wpływają na dostęp do projektów.
User, User expert i administrator
User korzysta z czatu, czyta materiały, otwiera źródła odpowiedzi i przekazuje opinie. User expert dodatkowo zarządza dokumentami, programami i wpisami dzienników w dostępnych projektach. Administrator zarządza również projektami, użytkownikami, zespołami, tagami, sugestiami, połączeniami, dziennikami organizacji i analityką.
User i User expert udostępniają czaty wyłącznie w General (po polsku Ogólne). Folder Onboarding (Wdrożenie) jest zarezerwowany dla administratora. Aplikacja może również oferować rolę Czytelnik bez dostępu do rozmów. Podręcznik ma osobne ścieżki dla trzech głównych ról.
Wyczyść wyszukiwanie i filtry projektów. Jeśli projektu nadal brakuje, poproś administratora o sprawdzenie członkostwa w zespole i przypisania projektu. Jeśli projekt jest widoczny, lecz brakuje przesyłania lub edycji, należy sprawdzić rolę.
Projekt bez przypisanego zespołu nie jest automatycznie prywatny. Administrator może otworzyć macierz uprawnień w sekcji użytkowników. Jego podręcznik zawiera również czynności Usera i eksperta.
Dla roli User brak przesyłania dokumentów i edycji wiedzy jest prawidłowy, nie jest błędem. Poproś User experta lub administratora o dodanie materiału.
Rola określa dozwolone działania, a zespół dostępne projekty. Reader może przeglądać materiały, ale nie może używać czatu ani oceniać odpowiedzi. Administrator widzi wszystkie projekty. Pozostałe role widzą projekty swoich zespołów oraz projekty bez przypisanego zespołu.
Działanie
Administrator
User expert
User
Reader
Korzystanie z czatu i ocenianie odpowiedzi
Tak
Tak
Tak
Nie
Przeglądanie dokumentów, programów, źródeł danych i dzienników
Tak
Tak
Tak
Tak
Zarządzanie dokumentami i programami
Tak
Tak
Nie
Nie
Zarządzanie wpisami konserwacji
Tak
Tak
Nie
Nie
Tworzenie projektów oraz zarządzanie projektami i ich źródłami danych
Tak
Nie
Nie
Nie
Zarządzanie użytkownikami, zespołami, ustawieniami organizacji i analityką
Tak
Nie
Nie
Nie
Zarządzanie połączeniami i tworzenie dzienników organizacji
Tak
Nie
Nie
Nie
Administrator · Zarządzanie wiedzą
Przesyłanie i zarządzanie dokumentami z OCR
User expert i administrator dodają dokumenty bezpośrednio do wiedzy projektu.
Otwieranie dokumentów projektu
W lewym menu wybierz Projekty, otwórz odpowiedni projekt, a następnie Dokumenty.
Wyszukaj część nazwy. Ogranicz listę według rozszerzenia, stanu, typu lub źródła. Filtr Tylko zdigitalizowane ogranicza listę do zdigitalizowanych materiałów. Kolejne pozycje znajdziesz przez stronicowanie na dole.
Otwórz nazwę pliku. Przeczytaj także otoczenie szukanego fragmentu w oryginalnym dokumencie; dostępny oryginał pobierzesz z menu danego wiersza.
Otwórz Dokumenty → Prześlij dokumenty. Przeciągnij pliki do oznaczonego obszaru albo wybierz pliki lub folder. Sprawdź wybór i przestrzegaj formatów oraz limitu w oknie. Tutaj limit dokumentu wynosi 500 MB.
Po przesłaniu wróć do listy, znajdź dodane pozycje i sprawdź stan. Transfer pliku i jego przetwarzanie to osobne etapy.
OCR jest częścią Edmunda. Rozpoznawanie tekstu pomaga przetwarzać skany. Nie musisz najpierw konwertować każdego skanu zewnętrznym narzędziem. Wynik zależy od czytelności materiału i konfiguracji środowiska. Stan pliku pokazuje rezultat przetwarzania.
Po przetworzeniu zadaj konkretne pytanie o dokument i otwórz odnośnik do źródła. Przy błędzie lub braku tekstu sprawdź plik i podaj wsparciu nazwę projektu, pliku oraz widoczny stan. Wielokrotne przesyłanie tego samego pliku nie usuwa przyczyny problemu.
Kliknij trzy kropki w wierszu pliku. Menu zawiera czynności dostępne dla Twoich uprawnień, na przykład pobranie pliku lub jego usunięcie. Zaznacz pola wyboru w kilku wierszach, aby wybrać wiele plików.
W przypadku PDF oznaczonego jako naprawiony odróżnij zwykłe pobranie od pobrania oryginału. Zwykłe pobranie udostępnia wersję naprawioną, a pobranie oryginału plik przesłany pierwotnie. Może brakować nieodzyskanych stron; przed użyciem konkretnej procedury sprawdź odpowiednią stronę.
Przy wymianie rewizji najpierw sprawdź nowy materiał i przetworzenie. Przed usunięciem przeczytaj potwierdzenie i liczbę plików. W przypadku dokumentu synchronizowanego uzgodnij zmianę również w integracji źródłowej.
Otwórz Logika automatyki → PLC → Prześlij program PLC. Wybierz Siemens dla archiwum TIA Portal .zip lub .zapNN, albo Allen-Bradley dla .L5X lub ZIP z tymi eksportami. Dostawcę dobierz do rzeczywistego eksportu.
Okno dopuszcza archiwum do 500 MB i pojedynczy L5X do 10 MB. Wybierz plik i zakończ kreator. Poczekaj na indeksowanie na liście. Import do Edmunda nie wysyła programu do działającego sterownika PLC.
W tym samym oknie wybierz Allen-Bradley. Zmieni się pomoc pod obszarem przesyłania. Użyj eksportów .L5X ze Studio 5000 do 10 MB na plik lub archiwum ZIP z eksportami do 500 MB. Przeglądaj pliki albo je przeciągnij.
Format musi odpowiadać rzeczywistemu eksportowi, a nie nazwie maszyny. Po przetworzeniu otwórz program i sprawdź stan oraz strukturę. Import dostarcza materiał Edmundowi, nie wgrywa programu do działającego PLC.
Otwórz program i sprawdź dostawcę, stan, ostatnie przesłanie oraz strukturę. Edytuj szczegóły pozwala uzupełnić nazwę i opis programu oraz maszyny. Opis powinien wyjaśniać przeznaczenie i zakres. Dostawcy nie można zmienić po utworzeniu.
W szczegółach właściwego programu użyj przesłania nowej wersji. Nie twórz niepowiązanego programu z powodu rewizji. Przygotuj eksport tego samego urządzenia w formacie dostawcy i przejdź import.
Po przetworzeniu sprawdź stan, ostatnie przesłanie i oczekiwaną strukturę. O nową rewizję zapytaj w nowym czacie i sprawdź cytowane źródło. Starsza rozmowa może zawierać odpowiedzi oparte na poprzednim eksporcie.
Materiały robotów znajdują się w pozycji Roboty w sekcji Logika automatyki.
Otwieranie programu robota
W lewym menu projektu wybierz Logika automatyki → Roboty. Wybierz kopię według nazwy i sterownika. Szczegóły zawierają oddzielne karty Moduły RAPID i I/O i sygnały.
W szczegółach korzystaj z kart kodu i I/O. Szukaj dokładnej nazwy sygnału lub procedury. Przy sygnale sprawdź typ i opis, jeśli są dostępne. Aby uzyskać wyjaśnienie, zapytaj o konkretne oznaczenie w projekcie robota.
Przy aktualizacji użyj eksportu tego samego sterownika i po przetworzeniu sprawdź oczekiwane pliki. Przykład pokazuje rzeczywistą tabelę I/O w interfejsie komputerowym.
Wybierz wiersz na karcie I/O i sygnałów. Szczegóły pokazują informacje o wybranym oznaczeniu. Sprawdź, czy chodzi o sygnał omawiany w czacie. I/O oznacza wejścia i wyjścia; tabela pochodzi z importowanej kopii, a nie z pomiaru robota na żywo.
Użyj dokładnego oznaczenia w dalszym pytaniu. Aby powiązać sygnał z programem, poproś o właściwą procedurę i źródło wyjaśnienia.
Administrator tworzy dzienniki i określa, w których projektach są dostępne. W dzienniku zapisujesz poszczególne zdarzenia, ich rozwiązania i załączniki.
Utwórz sam dziennik
Otwórz Ustawienia organizacji → Dzienniki konserwacji. Sprawdź, czy odpowiedni dziennik już istnieje, i wybierz dodanie. W pierwszym kroku wpisz nazwę i ewentualny opis przeznaczenia.
Kliknij Dalej. Tworzysz wspólny zbiór, a nie wpis o konkretnej naprawie.
W drugim kroku wybierz dokładnie jeden sposób. Globalny udostępnia dziennik w całej organizacji. Konkretne projekty wymagają wyboru maszyn lub linii. Tagi przypisują go według wybranych wartości projektów.
Wybierz odpowiednie projekty lub tagi i zapisz dziennik. Otwórz właściwy projekt oraz jego dzienniki i sprawdź dostępność. Późniejsze zmiany tagów mogą zmienić przypisanie.
Znajdź dziennik na liście zarządzania i otwórz szczegóły lub edycję. Sprawdź przypisanie i zmień zakres. Skontroluj projekty, które uzyskają oraz utracą dziennik.
Treść zdarzenia poprawia się nową wersją wpisu. Nie trzeba usuwać całego dziennika, aby zmienić przypisanie. Przed usunięciem przeczytaj potwierdzenie i wpływ na wpisy.
Otwieranie dziennika i zdarzenia
W projekcie wybierz Dzienniki projektu, a następnie nazwę dziennika.
Znajdź zdarzenie na liście, w razie potrzeby użyj dostępnych filtrów i otwórz nazwę wpisu. W szczegółach przeczytaj datę, opis, rozwiązanie, załączniki i historię wersji.
Otwórz Dzienniki projektu → wybrany dziennik → Dodaj wpis. Jeśli odpowiedniego dziennika nie ma, administrator musi go utworzyć i przypisać. Tworzenie i przypisywanie dziennika opisano na początku tego rozdziału.
Nazwa i czas zdarzenia
Wpisz konkretną nazwę zdarzenia lub objawu, aby można było go później znaleźć. Data i czas dotyczą zdarzenia, nie momentu wypełniania. Zmień wartość domyślną przy wcześniejszej interwencji. Przed zapisaniem sprawdź dziennik.
Opis: co rzeczywiście się stało
Opis zawiera objaw, okoliczności i zaobserwowany stan. Oddziel obserwacje od przypuszczeń. Podaj dokładne oznaczenie alarmu lub sygnału i warunki występowania. Mikrofon przy polu umożliwia dyktowanie; popraw transkrypcję przed zapisaniem.
Rozwiązanie: prace i sprawdzony wynik
Zapisuj faktycznie wykonaną pracę
Rozwiązanie opisuje wykonane prace i sposób sprawdzenia wyniku. Zaznacz w opisie, jeśli przyczyna pozostaje niepotwierdzona lub usterka nadal występuje. Porównaj tekst skopiowany z czatu z faktyczną pracą. Nie zapisuj niesprawdzonej propozycji jako wykonanej naprawy.
Prześlij pliki do wpisu i zapisz go
Do wpisu konserwacji możesz również przesłać pliki. Pod polem Rozwiązanie przeciągnij je do obszaru przesyłania lub kliknij przeglądaj pliki, aby wybrać je z komputera. Załączniki uzupełniają opis i rozwiązanie, np. zdjęciem części, alarmu lub wyniku naprawy.
Formularz przyjmuje obrazy .jpg, .png, .jpeg, .gif, .bmp, .tiff, .tif, .heic i .heif, do 10 MB na plik. Edmund podczas przesyłania konwertuje zdjęcia HEIC do JPEG. Kieruj się listą formatów i limitem pod obszarem przesyłania.
Przed zapisaniem sprawdź wybrane załączniki, nazwę, czas, opis i rozwiązanie. Kliknij Zapisz, a następnie otwórz szczegóły wpisu i sprawdź jego treść oraz załączniki.
W szczegółach wybierz Nowa wersja. Popraw opis tego samego zdarzenia, sprawdź pierwotną datę i przeniesione załączniki, a następnie zapisz. Edytor tworzy kolejną wersję używaną w odpowiedziach Edmunda. Sprawdź numer i oznaczenie używanej wersji.
Wcześniejszą treść można rozpoznać w historii. Dla kolejnej awarii lub osobnej pracy utwórz nowy wpis z własną datą, aby nie pomylić powtórzenia z korektą.
Zapisuj sprawdzone ustawienia i doświadczenia po wymianie części, a także awarie. Przy powracających problemach używaj rozpoznawalnych nazw maszyny i objawu, aby współpracownicy mogli znaleźć podobne przypadki zwykłymi słowami.
Administrator · Administracja
Nazwa organizacji, język domyślny i logo
Te dane zmienisz w Ustawieniach organizacji → Ogólne.
Zmień nazwę i język domyślny
W polu Nazwa organizacji wpisz nazwę widoczną w interfejsie. Ustaw Domyślny język organizacji. Osobisty język interfejsu zmienia się osobno w preferencjach konta.
W części Logo organizacji przeciągnij plik do obszaru przesyłania lub kliknij przeglądaj pliki i wybierz go z komputera. Formularz przyjmuje PNG i JPEG do 5 MB. Wybierz właściwy plik i zapisz zmianę.
Po zapisaniu sprawdź czytelność logo. Przykład zawiera całe pole logo, obszar przesyłania i informację o formatach.
Najpierw przygotuj zespoły, potem zaproś użytkowników z odpowiednimi rolami. Projekty przypiszesz podczas ich tworzenia lub edycji.
Utwórz zespół i przypisz projekty
Otwórz Zespoły, dodaj zespół i wpisz czytelną nazwę. Jeśli użytkownicy i projekty już istnieją, przypisz je w dostępnych częściach kreatora lub szczegółów. W nowej organizacji wrócisz do przypisań po zaproszeniu osób i utworzeniu projektów. Sama nazwa zespołu nie nadaje dostępu.
Zespół określa dostęp do projektów, a rola dozwolone czynności. Tagi filtrują projekty i nie zastępują uprawnień zespołu. Zmieniając członkostwo, sprawdź, kto zyskuje i traci dostęp.
W sekcji Użytkownicy wybierz Zaproś użytkowników. Wypełniaj formularz od góry: najpierw rola, potem adres e-mail, ewentualne kolejne adresy i zespoły. Rola u góry dotyczy adresów w tym zaproszeniu. Dla osoby z inną rolą przygotuj oddzielne zaproszenie.
Przed wysłaniem sprawdź odbiorców i rolę
Dopiero po sprawdzeniu adresów, roli i zespołów kliknij Zaproś użytkowników. Przykład pokazuje niewysłany formularz, a zaznaczenia odpowiadają kolejności uzupełniania.
Jeśli organizacja ma skonfigurowane Microsoft SSO i ta opcja jest dostępna, skorzystaj z zaproszenia przez SSO na dole formularza. Przed wysłaniem sprawdź odbiorcę, rolę i zespoły. Odbiorca loguje się służbowym kontem Microsoft bez tworzenia hasła do Edmunda; imię i nazwisko pochodzą z tego konta.
Zmień rolę lub członkostwo
Wyszukaj osobę i otwórz dostępne czynności. Zmianę roli oceniaj na podstawie macierzy uprawnień. Rola eksperta dodaje zarządzanie wiedzą, ale nie zapewnia automatycznie dostępu do wszystkich projektów.
Przy odbieraniu dostępu sprawdź konto i okno potwierdzenia. Usunięcie z zespołu różni się od usunięcia z organizacji. Po zmianie sprawdź wynik na liście.
Organizacja musi mieć przynajmniej jednego aktywnego administratora. Nie można usunąć ostatniego administratora z organizacji ani odebrać mu roli administratora. Przed zakończeniem jego dostępu zapewnij innego aktywnego administratora. Sprawdź też status konta na liście użytkowników. Sama przypisana rola nie potwierdza, że konto nie jest zablokowane.
Po potwierdzeniu Edmund automatycznie wysyła zaproszenie na służbowy adres e-mail. Oddzielna rejestracja nie jest potrzebna. Odnośnik jest ważny przez 24 godziny. Jeśli wiadomość nie dotarła, poproś odbiorcę o sprawdzenie spamu. Po wygaśnięciu odnośnika utwórz nowe zaproszenie.
Sprawdź wykorzystanie miejsc na liście użytkowników. Osiągnięty limit może zablokować kolejne zaproszenia. To inna sytuacja niż nieprawidłowy adres e-mail. Administrator ma dostęp do wszystkich projektów. Dostęp pozostałych ról zależy od przypisań zespołów i projektów bez ograniczenia zespołowego.
Administrator · Administracja
Tworzenie i konfiguracja projektu
Administrator określa projekt, jego wiedzę i dostęp zespołów.
Otworzyć tworzenie projektu
W lewym menu otwórz Projekty i kliknij Utwórz projekt w prawym górnym rogu. Ta czynność jest dostępna dla administratora.
W polu Nazwa projektu wpisz jednoznaczną nazwę maszyny lub linii.
W sekcji Dostęp do projektu wybierz Wszyscy w organizacji lub Wybrane zespoły. W drugim przypadku wyszukaj i zaznacz konkretne zespoły.
W sekcji Etykiety projektu wybierz Bez etykiet lub przypisz dostępne etykiety przez Uporządkuj za pomocą etykiet. Druga opcja jest niedostępna, jeśli organizacja nie ma jeszcze etykiet.
Zakończ przyciskiem Zapisz. Anuluj wraca do listy bez tworzenia projektu.
Przykład pokazuje cały pusty formularz. Ten ekran ma własny nagłówek; Anuluj wraca do listy projektów.
Otwórz Ustawienia projektu. Zmianę nazwy zapisz w odpowiedniej części formularza. Sugestie projektu mogą mieć własny zestaw do pięciu aktywnych pozycji. Pusty zestaw korzysta z domyślnych sugestii organizacji.
W tagach projektu wybierz wartości organizacji i zapisz je. W źródłach danych sprawdź przypisane połączenia i opisy. Nowe połączenia tworzy się w ustawieniach organizacji. Usunięcie projektu jest osobną czynnością wymagającą potwierdzenia i wpływa na jego zawartość.
Nazwij projekt według konkretnej maszyny lub linii, najlepiej z wewnętrznym numerem urządzenia używanym przez współpracowników. Połączenie niepowiązanych urządzeń z całej hali w jednym projekcie utrudnia dobór właściwych źródeł.
Pobierz kody QR zbiorczo
Na stronie Projekty użyj Pobierz kody QR w prawym górnym rogu, aby wyeksportować kody wszystkich projektów. Ta operacja jest dostępna administratorom. Pojedynczy kod otworzysz ikoną QR przy konkretnym projekcie. Jego okno zawiera Pobierz jako PDF.
Administrator · Administracja
Grupy tagów, tagi i przypisania
Grupa oznacza rodzaj właściwości, a tag jej konkretną wartość.
Najpierw utwórz grupę
Grupa tagów opisuje jedną cechę, na przykład halę lub technologię. Tag jest konkretną wartością tej cechy przypisaną do projektu.
Przykładowa grupa Hala może zawierać tagi Hala A i Hala B. Grupa Technologia może mieć wartości Pakowanie i Transport. To przykłady nazw, a nie obowiązkowe rekordy.
Otwórz Ustawienia organizacji → Tagi → Dodaj grupę, wpisz nazwę i zapisz. Dodawanie tagu może być nieaktywne, dopóki nie istnieje grupa.
W Tagach wybierz Dodaj tag, wpisz konkretną wartość i wybierz grupę. Zapisz, a następnie otwórz Ustawienia projektu → Tagi projektu. Wybierz właściwe tagi i zapisz.
Utworzenie tagu nie przypisuje go do projektu. Oznacz każdy odpowiedni projekt osobno. Zachowuj spójne nazwy, aby jedna hala lub technologia nie miała kilku niemal identycznych wartości.
Przykład przedstawia formularz bez utworzonych grup tagów. Jeśli widzisz taki widok, najpierw utwórz grupę i jej wartości w ustawieniach organizacji, a następnie wróć do przypisywania tagów do projektu.
Na liście projektów wybierz wartości grup jako filtry i sprawdź wynik. Tagi mogą także sterować automatycznym przypisaniem dzienników. Nowo oznaczony projekt może uzyskać dziennik zgodnie z ustawioną regułą.
Przed zmianą nazwy lub usunięciem sprawdź użycie tagu. Zmiana wpływa na filtry i dostępność dzienników. Przy wymianie najpierw przypisz nową wartość i sprawdź wynikowe projekty oraz dzienniki.
Przypisane tagi na liście projektów
W panelu Filtry wybrano tag Maszyna 1. Po prawej pozostają pasujące projekty; fioletowe tagi na kartach pokazują przypisane wartości. Nazwy projektów, grup i tagów są danymi organizacji i nie są tłumaczone po zmianie języka aplikacji.
Sugestia to szablon polecenia, który użytkownik uzupełnia w czacie.
Czym jest sugestia i jak ją utworzyć
Sugestia to gotowe polecenie oferowane w czacie projektu. Ułatwia powtarzalne zadania bez pisania całego pytania od początku. Nie jest zapisaną odpowiedzią ani zgłoszeniem awarii. Przykład „Zbadaj podobne awarie” wstawia pytanie szukające powiązanych wpisów i porównujące objawy.
Jako administrator otwórz Ustawienia organizacji → Sugestie → Dodaj sugestię. Najpierw wpisz Nazwę rozpoznawaną w ustawieniach. Nowy formularz nie ma wariantu językowego: kliknij Dodaj język i wybierz język. Pojawią się trzy pola opisane poniżej.
Nazwa na czacie to krótki tekst menu, np. „Zbadaj podobne awarie”. Wyjaśnia użytkownikowi działanie sugestii. Różni się od wewnętrznej Nazwy u góry formularza. Użyj języka danego wariantu.
Polecenie użytkownika to pytanie wstawiane do czatu. Przykład prosi o podobne awarie maszyny i porównanie objawów oraz rozwiązań. Wpisz pełne zadanie zamiast samego tytułu przycisku. Po wstawieniu użytkownik może dopisać bieżącą sytuację.
Wiadomość systemowa to wewnętrzna instrukcja Edmunda, niewidoczna dla zwykłego użytkownika czatu. Przykład wymaga źródeł i oddzielenia faktów od przypuszczeń. Polecenie użytkownika zawiera zadanie widoczne i wysyłane przez użytkownika.
Kolejny wariant przygotuj przez Dodaj język. Każdy ma własną nazwę na czacie, polecenie i wiadomość systemową. Sprawdź warianty i kliknij Zapisz. Zapisanie i aktywowanie w czacie to oddzielne kroki. Przykład pokazuje wypełnioną, niezapisaną sugestię.
Aktywuj zapisaną sugestię na liście. Organizacja może mieć do pięciu aktywnych sugestii. Kolejność można zmieniać przeciąganiem. Sprawdź kompletność tekstów dla wszystkich używanych języków.
Projekt może mieć własny zestaw do pięciu sugestii. Bez aktywnych własnych pozycji używa ustawień organizacji. Własny aktywny zestaw je zastępuje, więc zmiana zestawu organizacji nie musi zmienić każdego projektu.
Otwórz nowy czat we właściwym projekcie i języku. Wybierz sugestię, dodaj konkretny zwrot i wyślij. Sprawdź zgodność polecenia z nazwą oraz wykorzystanie właściwych źródeł.
Istniejącą sugestię edytuj w szczegółach. Przed usunięciem sprawdź użycie w projektach. Nazwa powinna wyjaśniać zadanie bez znajomości instrukcji wewnętrznych.
Najpierw przeczytaj wspólną procedurę poniżej, potem otwórz instrukcję swojego systemu. Konektory są alternatywami; nie trzeba konfigurować wszystkich. Integracje dokumentów to osobny temat.
Rozwiń Połączenia w ustawieniach organizacji i otwórz Źródła danych. Są to bazy odpytywane przez Edmunda podczas odpowiedzi; ich tabele nie stają się dokumentami projektu.
Przy dodawaniu wybierz właściwy system. Dostępne są PostgreSQL, Microsoft SQL Server, Oracle Database, Influx DB i Snowflake. SAP HANA jest oznaczona jako niedostępna. SharePoint należy do Integracji i synchronizuje dokumenty; ma osobny formularz i procedurę.
Przed wypełnieniem formularza zapewnij dostęp sieciowy i dane logowania. Nazwa połączenia identyfikuje źródło w Edmundzie. W samej bazie ogranicz konto do niezbędnych uprawnień SELECT do zatwierdzonych danych. Edmund nie sprawdza bezpieczeństwa każdego polecenia SQL; szerokie uprawnienia mogą umożliwiać zmianę lub usunięcie danych.
PostgreSQL, SQL Server i Oracle używają loginu i hasła konta bazy. Influx DB używa tokena, a Snowflake hasła lub klucza prywatnego. Następne rozdziały opisują pola i różnice poszczególnych konektorów.
Schemat DDL bazy danych to tekst opisujący strukturę, np. tabele, kolumny i typy danych. W formularzu pomaga przygotowywać zapytania; nie tworzy tabel. Pozostałe konektory mają tę samą część formularza. Podaj schemat odpowiadający dozwolonym danym rzeczywistego połączenia.
W opisie wyjaśnij tabele i kolumny, jednostki, strefę czasową oraz relacje tabel. Wskaż identyfikator maszyny i znaczenie niejasnych skrótów. Schemat opisuje strukturę, a opis jej znaczenie.
Widok bazodanowy jest zapisanym zapytaniem odczytywanym podobnie do tabeli. Włącz Uwzględnij widoki bazy danych, jeśli Edmund ma również z nich korzystać. Opcja jest dostępna dla PostgreSQL, SQL Server, Oracle i Snowflake.
Włączenie opcji nie zastępuje uprawnień konta do odczytu widoku.
Po wypełnieniu formularza przejdź do przypisania projektów, wybierz projekty i zapisz połączenie. W Ustawienia projektu → Źródła danych sprawdź dostępność i ewentualny opis projektowy. Samo istnienie źródła w organizacji nie udostępnia go każdemu projektowi.
W czacie projektu poproś o mały, znany zestaw danych. Porównaj okres i znaczenie kolumn z oczekiwaniami. W razie błędu odróżnij brak połączenia, uprawnień bazy i przypisania do projektu.
Opis organizacji wyjaśnia źródło ogólnie. Opis właściwy dla projektu dodaje kontekst maszyny i pomaga formułować zapytania. Tekst opisu nie jest filtrem uprawnień ani zabezpieczeniem. Rzeczywisty dostęp określają konto bazy danych i przypisanie połączenia.
Doprecyzowanie opisu dla projektu
Wspólny opis wpisuje się w ustawieniach źródła danych w polu Opis bazy danych (opcjonalnie). Kontekst projektu można dodać przez Ustawienia projektu → Źródła danych → Zarządzaj opisem. Po lewej stronie okna wspólny opis jest dostępny tylko do odczytu, a po prawej znajduje się Opis specyficzny dla projektu. Podaj na przykład oznaczenie maszyny, znaczenie lokalnych skrótów lub przypisanie do zakładu. Potwierdź zmianę przyciskiem Zapisz.
W istniejącym źródle bazy danych administrator może zmienić nazwę, opis i przypisane projekty bez ponownego podawania hasła lub klucza prywatnego. Gdy zmieniasz samo połączenie, na przykład serwer lub dane logowania, podaj wymagane dane i przetestuj połączenie. Nieudany test nie nadpisuje wcześniejszych działających ustawień.
Administrator · Administracja
PostgreSQL
Oddzielny formularz połączenia PostgreSQL.
Najpierw zapewnij dostęp do serwera i dane logowania z uprawnieniami do odczytu. Przygotowanie opisuje wspólna procedura podłączania bazy danych. Poniżej opisano pola właściwe dla tego konektora.
Adres i kontekst bazy danych
Nazwa połączenia identyfikuje źródło w Edmundzie. URL hosta wskazuje dostępny serwer PostgreSQL wraz z wymaganym portem. Nazwa bazy wybiera bazę na serwerze, a opcjonalny Schemat określa kontekst schematu. Baza i schemat to różne dane. Uzyskaj wartości od administratora bazy.
Pole
Co wpisać
Przykład
Nazwa połączenia
Czytelna nazwa w Edmundzie; nie zmienia nazwy bazy.
Konserwacja PostgreSQL
URL hosta
Adres i port od administratora. Nie kopiuj automatycznie localhost: oznacza maszynę wykonującą połączenie.
db.example.invalid:5432
Nazwa bazy danych
Konkretna baza na tym serwerze.
maintenance
Schemat (opcjonalnie)
Przestrzeń nazw tabel wewnątrz bazy; potwierdź rzeczywistą strukturę.
public
Wartości są wyłącznie przykładowe. Do rzeczywistego połączenia użyj danych swojego środowiska.
W polach Nazwa użytkownika i Hasło podaj dane konta tej bazy. Uprawnienia ustawia administrator w samej bazie; wspólna procedura podłączania bazy danych wyjaśnia ograniczenie dostępu.
Po uzupełnieniu tych pól dodaj DDL i opis danych według wspólnej procedury, wybierz projekty i zapisz połączenie. Następnie sprawdź niewielki, znany wynik w czacie przypisanego projektu. Przypisanie projektu i sprawdzenie wyniku.
Administrator · Administracja
Microsoft SQL Server
Formularz SQL Server ma własne opcje, w tym limit czasu nawiązania połączenia.
Najpierw zapewnij dostęp do serwera i dane logowania z uprawnieniami do odczytu. Przygotowanie opisuje wspólna procedura podłączania bazy danych. Poniżej opisano pola właściwe dla tego konektora.
Adres i kontekst bazy danych
Podaj nazwę dla Edmunda i rzeczywisty URL serwera. Nazwa bazy wybiera konkretną bazę, a opcjonalny Schemat określa jej schemat. Użyj adresu i portu własnego środowiska. Przykłady w formularzu nie są zalecaną konfiguracją serwera.
Pole
Co wpisać
Przykład
Nazwa połączenia
Nazwa identyfikująca źródło w Edmundzie.
Konserwacja SQL Server
URL hosta
Użyj rzeczywistego adresu i portu; przykład pola może różnić się od Twojego środowiska.
sql.example.invalid:1433
Nazwa bazy danych
Baza, z której Edmund ma odczytywać.
Maintenance
Schemat (opcjonalnie)
Schemat odpowiednich tabel; to nie tekst DDL.
dbo
Wartości są wyłącznie przykładowe. Do rzeczywistego połączenia użyj danych swojego środowiska.
W polach Nazwa użytkownika i Hasło podaj dane konta tej bazy. Uprawnienia ustawia administrator w samej bazie; wspólna procedura podłączania bazy danych wyjaśnia ograniczenie dostępu.
Limit czasu połączenia podaje się w sekundach i dotyczy oczekiwania na nawiązanie połączenia. Formularz podaje również, że połączenie z bazą jest zawsze szyfrowane.
Po uzupełnieniu tych pól dodaj DDL i opis danych według wspólnej procedury, wybierz projekty i zapisz połączenie. Następnie sprawdź niewielki, znany wynik w czacie przypisanego projektu. Przypisanie projektu i sprawdzenie wyniku.
Administrator · Administracja
Oracle Database
Oracle rozróżnia identyfikację bazy przez Service Name i SID.
Najpierw zapewnij dostęp do serwera i dane logowania z uprawnieniami do odczytu. Przygotowanie opisuje wspólna procedura podłączania bazy danych. Poniżej opisano pola właściwe dla tego konektora.
Adres i kontekst bazy danych
Podaj nazwę połączenia i URL serwera. Wybierz Service Name albo SID według danych administratora Oracle, a następnie właściwy identyfikator i opcjonalny schemat. Nie są to wartości zamienne. Losowa zmiana typu nie zastąpi poprawnych danych. Przykład pokazuje wybraną nazwę usługi.
Pole
Co wpisać
Przykład
URL hosta
Rzeczywisty adres i port Oracle od administratora; nie kopiuj przykładu innego środowiska.
oracle.example.invalid:1521
Service Name albo SID
Wybierz typ podany przez administratora; pole zmieni się zgodnie z wyborem.
Service Name: MAINTENANCE
Schemat (opcjonalnie)
Określa odpowiednie obiekty; nie zastępuje Service Name ani SID.
MAINTENANCE
Wartości są wyłącznie przykładowe. Do rzeczywistego połączenia użyj danych swojego środowiska.
Typ połączenia zmienia identyfikator bazy. Wariant Service Name wyświetla pole nazwy usługi. Wariant SID zastępuje je polem SID, jak na poniższym przykładzie. Typ i wartość uzyskaj od administratora Oracle.
Service Name identyfikuje usługę, SID instancję. Nie kopiuj automatycznie nazwy usługi jako SID. Opcjonalny Schemat jest osobnym parametrem i nie zastępuje tych identyfikatorów. Dalej uzupełnij uwierzytelnienie i opis danych.
W polach Nazwa użytkownika i Hasło podaj dane konta tej bazy. Uprawnienia ustawia administrator w samej bazie; wspólna procedura podłączania bazy danych wyjaśnia ograniczenie dostępu.
Po uzupełnieniu tych pól dodaj DDL i opis danych według wspólnej procedury, wybierz projekty i zapisz połączenie. Następnie sprawdź niewielki, znany wynik w czacie przypisanego projektu. Przypisanie projektu i sprawdzenie wyniku.
Administrator · Administracja
Influx DB
Influx DB używa adresu URL, organizacji i tokenu.
Najpierw zapewnij dostęp do serwera i dane logowania z uprawnieniami do odczytu. Przygotowanie opisuje wspólna procedura podłączania bazy danych. Poniżej opisano pola właściwe dla tego konektora.
Adres i kontekst bazy danych
Podaj nazwę połączenia, pełny URL serwera, organizację Influx i token. Organizacja w tym formularzu należy do Influx, nie do Edmunda. Token zastępuje typowe pola użytkownika i hasła. Przygotuj dostęp do odczytu potrzebnych danych i nie umieszczaj tokenu w opisie bazy.
Pole
Co wpisać
Przykład
URL hosta
Pełny adres zawierający http lub https i ewentualny port.
https://influx.example.invalid:8086
Organizacja
Organizacja w Influx, odrębna od organizacji Edmunda.
plant-operations
Token
Token dostępu do potrzebnych danych, zastępujący login i hasło. Nie pokazujemy prawdziwego tokenu.
Wartość od administratora
Wartości są wyłącznie przykładowe. Do rzeczywistego połączenia użyj danych swojego środowiska.
Po uzupełnieniu tych pól dodaj DDL i opis danych według wspólnej procedury, wybierz projekty i zapisz połączenie. Następnie sprawdź niewielki, znany wynik w czacie przypisanego projektu. Przypisanie projektu i sprawdzenie wyniku.
Administrator · Administracja
Snowflake
Snowflake wymaga warehouse oraz bazy i uwierzytelnienia.
Najpierw zapewnij dostęp do serwera i dane logowania z uprawnieniami do odczytu. Przygotowanie opisuje wspólna procedura podłączania bazy danych. Poniżej opisano pola właściwe dla tego konektora.
Identyfikacja połączenia
Nazwa połączenia identyfikuje źródło w Edmundzie. URL hosta musi wskazywać Twoje konto Snowflake. Przygotuj te dane przed kontekstem i uwierzytelnieniem.
Najpierw podaj nazwę połączenia i URL hosta konta. W karcie kontekstu Snowflake uzupełnij Warehouse, bazę, schemat i opcjonalną rolę. Warehouse oznacza zasób obliczeniowy Snowflake, nie magazyn części. Rola określa kontekst uprawnień do wymaganych obiektów.
Pole
Co wpisać
Przykład
URL hosta
Host konta Snowflake od administratora. Nie kopiuj przykładu adresu innej usługi.
account.region.snowflakecomputing.com
Magazyn danych / Warehouse
Zasób obliczeniowy zapytań, odrębny od magazynu części i nazwy bazy.
EDMUND_WH
Baza danych i Schemat
Dwa poziomy lokalizacji tabel. Wpisz każdy w osobnym polu.
MAINTENANCE / PUBLIC
Rola (opcjonalnie)
Rola bazy Snowflake, odrębna od ról User i Administrator w Edmundzie.
EDMUND_READER
Wartości są wyłącznie przykładowe. Do rzeczywistego połączenia użyj danych swojego środowiska.
W polach Nazwa użytkownika i Hasło podaj dane konta tej bazy. Uprawnienia ustawia administrator w samej bazie; wspólna procedura podłączania bazy danych wyjaśnia ograniczenie dostępu. Logowanie Snowflake kluczem opisuje następna część.
Jeśli konto używa klucza, włącz logowanie kluczem prywatnym. Pole Hasło zostanie zastąpione przez Klucz prywatny i opcjonalne hasło do klucza. Nazwa użytkownika i kontekst Snowflake nadal należą do połączenia.
Podaj klucz przeznaczony dla tego konta. Jeśli jest zaszyfrowany, wpisz jego hasło w drugim polu. Hasło konta i hasło klucza to różne dane. Wyłącz przełącznik dla logowania hasłem. Przykłady nie zawierają prawdziwego klucza.
Po uzupełnieniu tych pól dodaj DDL i opis danych według wspólnej procedury, wybierz projekty i zapisz połączenie. Następnie sprawdź niewielki, znany wynik w czacie przypisanego projektu. Przypisanie projektu i sprawdzenie wyniku.
Administrator · Administracja
Integracja SharePoint i synchronizacja dokumentów
SharePoint synchronizuje dokumenty biblioteki. To inny proces niż zapytania do bazy.
Otwórz Integracje i przygotuj cztery wartości
W Połączeniach otwórz Integracje. Integracja regularnie przenosi zewnętrzne treści do Edmunda. SharePoint dostarcza dokumenty z konkretnej biblioteki, przetwarzane i udostępniane projektom.
Nie wpisuj danych dostępowych do czatu
Poproś administratora Microsoft o ID tenanta, aplikacji klienta, wartość sekretu klienta i ID dysku biblioteki. Aplikacja musi mieć dostęp do właściwej biblioteki. Sekrety wpisuj do formularza połączenia, nie do czatu ani opisu projektu.
W Połączeniach wybierz SharePoint. Administrator środowiska Microsoft przygotowuje aplikację i dostęp do wybranej biblioteki. W Edmundzie podaj Tenant ID, Client ID, Client secret oraz Drive ID biblioteki. Client secret wymaga rzeczywistej wartości, nie identyfikatora sekretu.
Kliknij Połącz i kontynuuj. Edmund sprawdza dostęp przed zapisaniem. Nieudana walidacja nie zapisuje połączenia. Integracja używa odczytu aplikacyjnego, nie zapisuje do SharePointu i nie działa w imieniu zalogowanego użytkownika.
Po połączeniu otwórz szczegóły SharePointu lub kartę Integracje istniejącego projektu. Skopiuj adres konkretnego folderu z SharePointu, wklej do wiersza mapowania i wybierz Validate. Sprawdź wynik i zapisz. Mapowanie używa adresu, nie drzewa folderów. Projekt obsługuje do 20 folderów tej samej biblioteki, wraz z podfolderami.
Zmiany są wykrywane w ciągu 10 minut. Przetwarzanie zależy od ilości danych. W Dokumentach sprawdź źródło SharePoint i stan. Przykład pokazuje listę przed dodaniem integracji. Wiersze mapowania pojawią się po udanym podłączeniu biblioteki.
Przy problemie odróżniaj dostęp do biblioteki, ważność sekretu, przypisanie folderu i przetwarzanie pliku. Zmiany danych logowania lub zakresu dostępu uzgadniaj z administratorem Microsoft. Napraw istniejące połączenie zamiast tworzyć duplikat integracji.
Analityka pomaga zrozumieć użycie Edmunda w wybranym okresie.
Cała strona analityki
Otwórz Analityka w Ustawieniach organizacji. U góry są okres i filtry, niżej trzy wskaźniki, wykres wiadomości oraz tabela użytkowników. Cały przykład poniżej zawiera również wiersze i stronicowanie tabeli.
Aby czytać drobne wartości, otwórz powiększenie w skali 100%. Kolejne przykłady przybliżają poszczególne części.
Kliknij pole daty, wybierz gotowy lub własny okres i potwierdź Zastosuj. Filtry Projekty, Role, Zespoły i Użytkownicy obok daty ograniczają zakres. Porównując wyniki, sprawdzaj zarówno okres, jak i wybrane filtry.
Przykład obejmuje dwanaście miesięcy, aby pokazać historię użycia. Jeśli nie ma danych, najpierw sprawdź okres i filtry.
Liczba wiadomości pokazuje wielkość komunikacji w wybranym zakresie. Wskaźnik opinii pokazuje częstotliwość oceniania odpowiedzi, a Satysfakcja podsumowuje oceny. Liczba wiadomości nie oznacza liczby rozwiązanych awarii, a oceny nie potwierdzają poprawności technicznej.
Wykres Wiadomości w czasie pokazuje rozkład aktywności w okresie. Odczytuj czas na osi poziomej i wartości na pionowej. Kolorowe części składają się na cały słupek; ich kolor nie oznacza powagi awarii.
Pod wykresem przełączaj Aktywni i Wszyscy. Wiersz zawiera nazwę użytkownika, role i zespoły, liczbę wiadomości, opinie i czas ostatniej wiadomości. Przyciski ze strzałkami w nagłówkach zmieniają sortowanie.
Na dole zmienisz liczbę wierszy na stronie lub przejdziesz dalej. Liczba aktywnych użytkowników nie jest liczbą wszystkich kont organizacji. Kliknij wiersz, aby otworzyć szczegóły użytkownika.
Najedź na słupek wykresu, aby zobaczyć dostępne szczegóły dla danego przedziału. Wiersz użytkownika może otworzyć dostępny widok jego czatów w wybranym okresie. Porównując wyniki, zachowuj te same filtry. Liczba wiadomości nie oznacza liczby skutecznych napraw.
Administrator · Pomoc i opinie
Gdy coś nie działa
Zacznij od tego, co widzisz na danej stronie.
Brak odpowiedzi, źródła lub dostępu
Przy niejasnej odpowiedzi podaj dokładne oznaczenie i otwórz źródła. Brakujący materiał i jego stan sprawdzi ekspert. Przy niedostępnym projekcie lub przycisku administrator powinien sprawdzić zespół i rolę.
Otwórz Skontaktuj się z nami w lewym menu. Pierwszy przykład wskazuje miejsce otwarcia, a kolejny pokazuje formularz kontaktowy.
Brak pozycji w menu może oznaczać, że funkcja organizacji nie została skonfigurowana lub włączona. Najpierw poproś administratora o sprawdzenie roli, ustawień projektu i dostępnych modułów. Jeśli brakuje oczekiwanego konektora lub modułu, administrator może skontaktować się z zespołem Edmunda.
Otwórz Skontaktuj się z nami, wybierz Powód i wpisz krótki Temat. W Opisie podaj wykonane działanie, oczekiwany wynik i rzeczywisty rezultat. Przy problemie w konkretnym czacie dołącz jego adres i czas wystąpienia. Sprawdź wiadomość i kliknij Wyślij.
Kciuki oceniają konkretną odpowiedź. Formularz kontaktowy służy również do zgłaszania problemów z aplikacją i propozycji ulepszeń. Na przykład „Brakuje odnośnika do instrukcji w wersji X; właściwa wartość jest na stronie Y” pomaga bardziej niż „To jest źle”. Ocena odpowiedzi nie oznacza, że kolejna odpowiedź automatycznie uwzględni poprawkę.